پست ثابت وبلاگ




«دشمنی آشکار و بی پرده با ایران و ایرانی، فارسها و زبان فارسی»
عنوان فوق، تیتری است که فصلنامه (فحشنامه)ی تاریخ معاصر برای توهین به حسین دوزگون، شاعر معاصر آذربایجان انتخاب کرده است تا بتواند زشتترین کلمات مبتذل تاریخ معاصر ایران را نثار این شاعر استاد بکند. از جمله دلایلی که برای اثبات ادعای فوق از طرف فحشنامهی تاریخ معاصر آورده شده است، ترجمهی رنگ و رو باختهی دو مصراع از هر کدام از سه قطعه زیباترین شعرهای عاشقانهی حسرت آمیز حسین دوزگون در کتاب «زنگان لوحهلری» است. این سه قطعه شعر را در اینجا نقل میکنم و از سردبیر فحشنامهی تاریخ معاصر آقای موسی فقیه حقانی میپرسم در کجای این شعرها دشمنی با ایران و ایرانی و فارسها و فارسی تبلیغ شده است؟ آیا این شعرهای زیبا که ورد زبان ما آذربایجانیان است، اوج مردم گرایی و وطندوستی

علم و هنر مدینهسی
سلطانیه، سنه گلدیم.
تاریخین اودلو سینهسی،
سلطانیه، سنه گلدیم.
یئرین بئشینجی جنّتی، [1]
ائلین ان اوجا همتّی.
دینین مجسّم غیرتی،
سلطانیه سنه گلدیم.
بیر گۆن گۆلدۆم، بیر گۆن سوسدوم، آغلادیم،
عُمرۆن- گۆنۆن آغی- قاراسی وارمیش.
گۆلۆن قاپیسیندا تیکان دوراندان،
بۆلبۆلۆن کؤکسۆنده یاراسی وارمیش.
منی گتدین یئنی دینه، ایمانا،
سالدین نهدن غم- غصهیه، حرمانا؟
قاپینا گلمیشم گؤزهل درمانا،
دئمیشلر هر دردین چاراسی وارمیش.
اردبیل XE "اردبیل" دن قاودین، تبریزدن قاودین،
دۆزگۆنۆ، خیاودان، هئریزدن قاودین.
اورمیه XE "اورمیه" دن قاودین، ائومیزدن قاودین،
زنگان XE "زنگان" داندا قاوسان، هاراسی وارمیش؟سنین تاریخینی کیمسه یازمادی،
اۆرهگیم اوجوندا نیسگیلین قالدی.
یاد حیله ائیلهدی، یاد مکر قیلدی،
مقدس روحونو الیمدن آلدی.
بیری تاریخینده یوخ هنر دئدی،
«بیری باران دئدی، بیری خر دئدی.» [1]
بیری گنجلرینه گؤر نهلر دئدی.
هر سؤیۆش ائشیتدیم گۆنۆم قارالدی.
منله ایلقار ائتدین منه سؤز وئردین،
عُمرۆمۆ پایلاشدیم سنینله گؤزهل.
ایندی سندن سنه شکایتیم وار،
سؤزۆمۆ قارشیمدا گل دینله گؤزهل.
چالچیق XE "چالچېق" [1] دان چیخاندا، داغا واراندا،
علی بولاغینا XE "علی بولاغېنا" [2] ساری گئدهنده،
اونودما اوردا قیلدیغین نمازی،
آللاها باش اگیب دعا ائدهنده.
قول و اقرارینا عمل ائتمهین،
داشا دؤنر گؤزهل بونا گل اینان.
دومدورو سولارین آخدیغی یئرده،
سن گؤرۆبسن بونو گؤزۆنله عیان.
سنه وطن دئدیم سنه یورد دئدیم،
آللاهین وئرگیسی باش قورقود[1] دئدیم.
قوردو گدیکلرده بوغوب اود دئدیم،
داغلاری داشلاری بوز آنا یوردوم.
بو قارا طالعین نهدن پوزولماز
آلنینا بس نییه آغ گۆن یازیلماز؟
من سیز شانینده بیر اینجی دۆزۆلمز،
کؤکسۆمده قایناییر سؤز آنایوردوم.
دۆزگۆن دئییر ایندی زنگان XE "زنگان" ا گلدیم،
بایرام گۆنلریدیر شادیانا گلدیم.
یورولدوم هجراندان جزانا گلدیم،
ایللردیر دئییرم دؤز آنایوردوم.
آی قیز! ملاحتین اؤزۆنده بالله،
دادین، طراوتین سؤزۆنده بالله.
سِحر ائدیجی او گۆج، گؤزۆنده بالله،
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.
او شالپام فارسجا XE "فارسجا" ندان ایگرهنیرم من،
بئله اؤزۆن منه سئودیرنمزسن.
سحر - آخشام سنه دئییر هر گلن،
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.
وطنین ناموسلو قیزیسان گؤزهل،
سنه دۆزگۆن یازیب اون دفتر غزل.
اوجادان دئمیشم بونو لاپ ازل:
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.
یاددان اجنبیدن نهیین اسگیکدیر؟
وارلیغین وار اینان، گۆجۆن وار اینان.
داللارینی[1] سالما، کؤکۆنۆ قازما،
اؤزگه بالتاسینا ساپ اولما دایان.
فارسجا دانیشاندا اؤز اوشاغینلا،
فارسیدا، تۆرکۆده ایگرندیریرسن.
اینجی تک دیلینی اونوتما، قانماز!
شالپام- شالپام بئله نهدیر دئییرسن؟
آی آخماق الیندن یاندیم قاورولدوم،
دؤنۆگوسن[1] ائلین، نوکری یادین.
ایچ قادادان دادا گئدیلمز، امّا،
منی دادا گتدی سنین بیدادین!
ایتیل باشی اوجا صاف دۆزلریمدن!
گاوورلار دیلینی قیریلداتما، گئت!
فارسجا شالپالایان او قیرهاقیرلا،
گؤزۆمۆن اؤنۆندن بیر آن اؤنجه ایت!

از بهر تماشاي جمال رخ دلدار،
كردم نظر اندر دل آئينهي اسرار،
دردا كه نشد حكمت اسرار پديدار،
ديدم عجبا هست مر آن سرور ستّار،
با آن ادب و معرفت و حشمت بسيار،
در دايرهي زحمت اغيار گرفتار،
«سوردوم كي: رقيب ايله اوتورماق نهدير اي يار!
گولدو: دئدي گول دايم اولور خار يانيندا.»
داشینا داغینا گیرمهسین یاغی،
باغین - باخچان اولسون بۆلبۆل اویلاغی،
ائللر وئرسین سنه یئنی نؤوراغی،
وطن اوغلون سسله هارایا، زنگان!
ماراللارین زؤهرۆن چؤلۆن بۆرۆسۆن،
هر سحر سِیر ائدیم جئیران سۆرۆسۆن.
قورخوسوز- غوغاسیز سۆرۆ یۆرۆسۆن.
وطن اوغلون سسله هارایا، زنگان!
چاغداشلاشسین جادهن، کۆچهن، ائولرین،
قوینون سیجاق اولسون، بولاغین سرین.
ایستهسن بزه نسین بۆتۆن هر یئرین،
وطن اوغلون سسله هارایا، زنگان!
یئنه یایسین معارفی، عرفانی،
قرآنا - اسلاما چکسین دُنیانی.
دۆزگۆن دئیه ر گل سئو آذربایجانی،
وطن اوغلون سسله هارایا، زنگان!
سنه وطن دئدیم سنه یورد دئدیم،
آللاهین وئرگیسی باش قورقود[1] دئدیم.
قوردو گدیکلرده بوغوب اود دئدیم،
داغلاری داشلاری بوز آنا یوردوم.
بو قارا طالعین نهدن پوزولماز
آلنینا بس نییه آغ گۆن یازیلماز؟
من سیز شانینده بیر اینجی دۆزۆلمز،
کؤکسۆمده قایناییر سؤز آنایوردوم.
دۆزگۆن دئییر ایندی زنگانا گلدیم،
بایرام گۆنلریدیر شادیانا گلدیم.
یورولدوم هجراندان جزانا گلدیم،
ایللردیر دئییرم دؤز آنایوردوم.
آی قیز! ملاحتین اؤزۆنده بالله،
دادین، طراوتین سؤزۆنده بالله.
سِحر ائدیجی او گۆج، گؤزۆنده بالله،
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.
او شالپام فارسجاندان ایگرهنیرم من،
بئله اؤزۆن منه سئودیرنمزسن.
سحر - آخشام سنه دئییر هر گلن،
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.
وطنین ناموسلو قیزیسان گؤزهل،
سنه دۆزگۆن یازیب اون دفتر غزل.
اوجادان دئمیشم بونو لاپ ازل:
اؤزگه دونون گئیمه، دار گلر سنه.